martes, 8 de noviembre de 2016

Ingredientes Básicos da educación (I)



Hoxe, coma podedes intuir polo título,  imos a falar dun dos ingredientes que necesitamos para poder educar ós nosos fillos/as, para iso imos a seguir dúas publicacións  que me parecen moi recomendables, por unha parte “Mitos y errores en la educación” do profesor Josep Toro e pola outra de “PADEFES” do profesor Manuel García Pérez.
Comecemos pois, que é educar? 
Educar é que os seus fillos teñan uns comportamentos determinados, nuns contextos concretos, descalzarse ó chegar á casa,
que non os teñan en outros contextos, descalzarse pola rúa,
ou que non teñan outros comportamentos en ningún contexto, dicir palabrotas.
Ademais, queremos que esta forma de comportarse sexa un costume ou hábito e non algo aleatorio ou pouco frecuente.
En resumo: os pais consideran que a educación é un conxunto de procedementos mediante os que conseguen que os seus fillos ADQUIRAN uns HÁBITOS DE CONDUTA e que NON ADQUIRAN outros.
E cales son os ingredientes básicos para que este proceso se leve a cabo?, PACIENCIA, COMPRENSIÓN E AMOR, moito amor… estas son as condicións indispensables, pero non as suficientes, pero iso xa o veremos en próximas entradas.

Volvendo ó tema debemos manter na memoria permanentemente estes ingredientes, así coma o que significa actuar pensando deste xeito.
Para axudarvos imos a falar hoxe do primeiro destes ingredientes a

PACIENCIA:
A educación é un proceso longo, por medio do cal e por influencia dos seus pais o neno vai desenvolvendo as súas capacidades e adquirindo habilidades que se deben establecer coma “hábitos de conduta”.
Algúns pais cren que ter paciencia cos fillos é deixar pasar o tempo ata que “algo ocurra” e os seus fillos cambien…
Certos profesionais da Psicoloxía comentan que os cambios serán o resultado da “maduración” dos nenos. Nada mais falso e alonxado da realidade.
Somentes maduran as froitas e as hortalizas, polo que, o termo madurez debería quedar restrinxido ó uso dos agricultores e botánicos.
Se vostede non actúa educativamente co seu fillo, no terán lugar os cambios na súa conduta que o leven a un estado de “ben educado”.
Polo tanto, mentres actúa educando (premia, castiga, incentiva, reflexiona co seu fillo, etc.) DEBE TER PACIENCIA. Agardar mentres comproba os cambios que, pouco a pouco, vanse  ir observando  na conduta do seu fillo.
Recorde este pensamento:
DEBO TER PACIENCIA
Pero teño que seguir actuando de maneira sistemática e cun plan.

viernes, 4 de noviembre de 2016

Horario de Estudiante

El objetivo de la presente entrada es ofreceros una estrategia a utilizar para llegar al tan ansiado AUTOCONTROL EN EL ESTUDIO, de nuestros hijos/as, y ésta no es mas que la realización de un horario.
¿Para qué?, para conseguir la regularidad en las actividades diarias y que así se puedan convertir en hábitos. De esta forma al encontrarse casi automatizados, ni nos olvidamos fácilmente de nuestros compromisos, ni nos cuesta tanto ponernos a realizar lo que planificamos en cada momento.

¿Cómo?

Podemos utilizar una plantilla parecida a la que se muestra y marcaremos en ella:
- Hora de levantarse, aseo personal y desayuno.
- Inicio de las clases.
- Salida del centro escolar. Como podéis ver en este horario no pondremos el horario de clase.
- Llegada a casa, colocar los apuntes y dejar preparados los materiales para el estudio posterior.
- Tiempo de comida y descanso (mínimo 30 minutos, máximo 60).
- Inicio de estudio personal, dependiendo del nivel y de las necesidades de cada uno será más o menos largo.
- Preparar la mochila para el día siguiente.
- Actividades Extraescolares o de Ocio.
- Descanso, cena y relación familiar.
- Hora de acostarse.

Cómo podéis ver sería aconsejable que las actividades extraescolares fuesen después del estudio, pero sino puede ser tampoco va a ser tan determinante, lo verdaderamente importante es que se esté en buena disposición de estudio, o sea, que no estemos demasiado cansados, ya que no podremos rendir y percibiremos que estamos haciendo un esfuerzo inútil.

En próximas entradas explicaremos como organizaremos el tiempo de estudio.
Si tenéis cualquier duda o necesitáis ayuda para la realización de este proceso no tenéis mas que poneros en contacto con el departamento por medio de vuestros tutores o en el correo lsousa@edu.xunta.es

jueves, 18 de diciembre de 2014

QUÉ FACER ANTE A ENTREGA DAS NOTAS (e non nos gustan moito)

Hoxe entréganse os boletíns de notas, nesta entrada tentamos darvos unha visión distinta de coma afrontar este momento, agardamos que vos sexan útiles. Non esquezades ademais que no Departamento de Orientación estamos á vosa disposición para tentar resolver as vosas dúbidas.

 Qué facer no momento de recibilas.

       Manter a calma.
       Non manifestar enfado, nen disgusto, nen decepción.
       Non realizar amenazas nin castigos,non son eficaces.
       Destacar o positivo.
       Transmitir confianza nas súas posibilidades.
       Non anticipar consecuencias negativas futuras.
       Utilizar unha linguaxe asertiva
       Comunicación asertiva
       Dirixir os comentarios ó seu comportamento, non a súa persoa.
       Non utilizar termos categóricos: sempre/nunca.
       Non confundir dificultades con falta de interese.
       Utilizar termos coma “é bo para ti”, “pode ser convinte”… en vez de impositivos “o que tes que facer.

Dous días despois: plan de mellora.

Para obter unhas calificacións óptimas é necesaria a combinación de:

CONFIANZA (Autoconcepto)
              +
BENESTAR (Autoestima)
              +
               HABILIDADES
           +
HÁBITOS

Durante o trimestre: Autoconcepto e Autoestima.

       O plan de traballo parte do que se sabe facer, non do que tería que facer ou podería facer.
       Favorecerá a obtención de pequenos logros, os cales revisaránse semanalmente.
       Facilitaránselle as guías e apoios necesarios, non basta con dicirlle o que ten que facer. Hai que guiar, revisar, correxir e felicitar.
       A mellor maneira de facelo, en coordinación ca escola.

En Resumo:…..

       PACIENCIA, dándolles tempo para conseguir que, pouco a pouco, vaian aprendendo o que desexamos.

       COMPRENSIÓN, admitindo as súas características, que están a aprender e que non poden facer as cousas coma nós queremos de maneira inmediata.

       TOLERANCIA, permitindo que se equivoquen ou fagan as cousas de maneira diferente a coma nós desexamos, ALGUNHA VEZ.


lunes, 8 de diciembre de 2014

ENSEÑAR NUEVAS HABILIDADES

En una entrada anterior hablábamos de cómo enseñábamos a portarse mal a un niño utilizando el Moldeamiento.

Esta técnica educativa es una de las primordiales para enseñar conductas nuevas y se define como el reforzamiento diferencial de aproximaciones sucesivas a una conducta final, que se prolonga hasta que la persona muestre dicha conducta.

Hoy vamos a ver como podemos enseñar una conducta “sencilla”, como es abotonarse los botones de una chaqueta.

Primero definiremos los pasos que vamos a seguir para llegar a la conducta final que queremos que aprenda:
1.  Coger los botones con los dedos pulgar e índice (pinza)
2.    Sostener el botón con los dedos en pinza
3.    Desplazar el botón sostenido en pinza hasta el ojal
4.    Introducir un botón en un ojal
5.    Introducir un botón en un ojal de una chaqueta puesta
6.    Abrocharse todos los botones de una chaqueta

Una vez  definidos los pasos procedemos a practicar el primero, le explicamos como se hace y le ayudamos a hacerlo, en cuanto lo consigue lo reforzamos. Cada vez que coja los botones con  el pulgar y el índice le reforzaremos.

El refuerzo que le demos debe ser inmediato,un ¡MUY BIEN!, un beso, un abrazo,…. Será lo que mejor funcione( dependerá de cada niño, pero recordad que la atención es el reforzador universal).

Cuando ya consiga hacer este paso sin ayuda se pasará al siguiente, dejaremos de reforzar el que se consiguió anteriormente y empezaremos a reforzar el siguiente. No reforzaremos que coja el botón y sí que lo sostenga un tiempo.

Dejaremos de reforzar esta conducta y reforzaremos que la aproxime al ojal,como siempre, primero con ayuda e iremos desvaneciendo esa ayuda.

Pasamos a la siguiente, no reforzamos el que se acerque y sí que introduzca el botón en el ojal…

Siguiendo así  todos los pasos, enseñaremos una nueva conducta, en este caso abotonarse la chaqueta.

Una vez que se sabe hacer ésta es importante que,  de forma intermitente sigamos  reforzándola, ya que como nos dice la ley del efecto: Toda conducta que tiene una consecuencia agradable tiende a repetirse”

miércoles, 26 de noviembre de 2014

Cómo enseñamos a "portarse mal"



En algún caso, y sin así quererlo, establecemos los problemas de comportamiento por medio de una técnica que seguro que muchos conoceréis: el MOLDEAMIENTO.

Veamos un ejemplo para que podamos entender cómo sucede:

Pongamos por caso un niño que acostumbra a llamar nuestra atención gritando; nosotros reforzamos esta conducta porque le atendemos en ese momento y jugamos con él (refuerzo positivo para el niño); dejamos de escuchar los gritos, lo que nos convence de que estamos haciendo  lo adecuado (refuerzo negativo para nosotros).

Como ante este tipo de comportamientos nos recomiendan que utilicemos la extinción decidimos ignorar los primeros gritos, por lo que el niño corre hacia otra habitación y grita desde allí; vamos a ver qué pasa. Lo sentamos y le decimos que no debe gritar. Nos quedamos un rato con él y le hablamos hasta que se calma.

Nos marchamos de nuevo y poco después volvemos a oír los gritos; como ve que no vamos empieza a tirar sus juguetes. Pensamos que no podemos permitir estas conductas y vamos a la habitación a regañarle, lo sentamos y le damos una charla sobre su comportamiento.

Partimos de un comportamiento de gritar y hemos acabado con que el niño tira sus juguetes: el niño ha empeorado su comportamiento.

Veamos qué  ha pasado:
Hemos reforzado conductas cada vez más disruptivas:
  •  El comportamiento inicial de gritar e interrumpir fue reforzado por nuestra atención al dejarlo todo y jugar con él.
  • Después comenzamos a ignorar este comportamiento y reforzamos el  de correr a otra habitación y gritar.
  •  Después ignoramos este comportamiento y reforzamos el de gritar y tirar los juguetes.
  • Sin querer, hemos estado reforzando con nuestra atención cada conducta problemática.
   CONCLUSIÓN: "Si gritar no funciona, tirando mis juguetes triunfo"

lunes, 24 de noviembre de 2014

Curso sobre Hábitos y Habilidades de Estudio



El pasado miércoles comenzamos las clases para los alumnos de secundaria que quisieran acudir a este curso donde buscaremos principalmente el autocontrol en su hábito de estudio.
En esta primera sesión hemos aprendido a configurar un horario, en el que tenemos que tener en cuenta el tiempo de clase, el tiempo de descanso y alimentación, el tiempo de ocio y como no , el tiempo para estudiar y hacer tareas.
Además hemos estado discutiendo la idoneidad de ser nosotros mismos los que marquemos nuestro horario y nuestros objetivos diarios y semanales, ya que la base de el éxito escolar está en que estudiemos de manera eficaz y suficiente.
Para la próxima sesión, miércoles 17 de diciembre, veremos como hacer una planificación diaria y practicaremos el subrayado.
¡¡¡¡¡¡¡OS ESPERAMOS!!!!!!!