jueves, 8 de marzo de 2018
Coñecemos as opcións do Bacharelato.
Este luns en 4º da ESO tivemos outra actividade correspondente o Programa de Orientación Académica e Profesional (POAP), nesta ocasión visitáronnos o Director e a Orientadora do IES Breamo para explicarnos as diferentes opcións do Bacharelato e as posibles saidas académicas unha vez rematado este.
En próximas datas informaremos dunha saída que faremos para coñecer o Campus de Ferrol da UDC e diferentes opcións de Formación Profesional.
Aproveitamos ademais para recordar o alumnado e as súas familias que calquera dúbida que teñan con respecto a este tema poden preguntar na dirección de email luissousa@goasanjose.com
viernes, 25 de noviembre de 2016
Uso eficaz de la agenda.
En una
entrada anterior os hablamos del horario del estudiante como una herramienta
para trabajar los hábitos de estudio, hoy os vamos a hablar del buen uso de la
agenda.
La
agenda es un recurso con el que se pretende conseguir que los alumnos anoten y
recuerden las diversas actividades realizadas en el aula y las tareas
propuestas para casa. Su empleo tiene como objetivo favorecer el
establecimiento de un hábito de estudio adecuado y, el mantenimiento de una
conducta de estudio en el aula que favorezca el aprendizaje.
¿Cómo
la vamos a utilizar?
Cada
día cubriremos tres apartados, el primero será el referido a:
-
Áreas que se han trabajado y qué contenidos se han trabajado en cada
una de ellas:
-
¿Qué habéis hecho en clase?
|
Área
|
Indica tema y tarea (ejercicios/ explicaciones/ trabajos/repasos)
|
|
L. Cast.
|
Indicar los tipos de palabras de un texto
|
|
Biología
|
Dibujar una célula e indicar sus partes
|
El segundo será:
-
Tareas que el profesor de cada área pide para casa:
¿Qué os han mandado para casa? Hecho
|
Matemáticas: ejercicios 3, 4 y
6 de la página 84 (tema 3)
|
|
|
Inglés: página 32 del workbook
|
|
El último apartado corresponde a
la planificación de tareas en casa durante los tiempos dedicados al estudio que
hemos marcado en nuestro horario. De este modo, además de las tareas propuestas
por los profesores, planificaremos aquellas actividades que nos sirvan para ir
estudiando todas las materias y la entrega de trabajos.
¿Qué vas a hacer?
|
Resumen de lo explicado en clase
de Fy Q
|
|
|
Subrayado y esquema de las
páginas 35 y 36 de LG
|
|
|
Buscar información para el
trabajo sobre la Edad Media
|
|
De
esta manera podremos llevar un mayor control de los contenidos a estudiar, los
trabajos que tendremos que entregar y podremos ir planificando los periodos de
trabajo (repasos, síntesis, ejercicios prácticos,….)
martes, 22 de noviembre de 2016
Ingredientes Básicos da Educación (II)
COMPRENSIÓN
Imaxinemos que queredes aprender un novo idioma, supoñamos que “chinés”.
Dende logo que consideran a necesidade de recibir clases dun profesor. Durante estas clases empregaredes as vosas capacidades e habilidades. Os seus progresos na aprendizaxe do chinés, dependerán destas capacidades e habilidades, pero dende logo, terán que poñeer atención e realizar as tarefas que lles propoñan.
Nalgunhas ocasións non teredes gañas de estudar, ou de recibir a clase, ou vos distraeredes con outros pensamentos que vos preocupan. Ademais, progresaredes DESPACIO, porque aprender un idioma novo no é cousa doada e o chinés, ademais, é bastante costoso de aprender. Haberá algúns aspectos
da súa aprendizaxe que vos resultará mais doada e aprenderedes rápido, pero outros serán mais difíciles. Esqueceredes cousas aprendidas e cometeredes erros ó longo do tempo.
E, por suposto, agardaredes do voso profesor de chinés “comprensión” pola vosa torpeza, os vosos erros, os vosos esquecementos e polo voso ritmo de aprendizaxe…
O voso fillo ten que adquirir moitos hábitos, o que significa que ten que aprender moitas cousas e moi diversas. Estes aprendizaxes estarán limitados polas súas capacidades e os seus intereses en cada momento da súa vida. Ser uns pais comprensivos, educar con comprensión require que teñades sempre presente que o seu filllo non é unha máquina. Un coche debe arrincar sempre, un avión debe voar siempre, unha máquina de café nunca poderá facer marmelada, un barco de vela non circulará pola estrada,…Pero un neno sí pode cometer erros, ter esquecementos, facer as cousas mal despois de facelas ben días antes, atoparse canso para facer algo, estar enfadado porque alguén o tratou mal (o él o cre así), estar frustrado porque as cousas no lle saliron coma él quería,…
Cando tratedes de comprender ó voso fillo, non tedes que xustificar o que fai ou o que deixa de facer, sinxelamente tolerades os seus erros, esquecementos ou equivocacións e non vos enfadades con él nin con vós mesmos, pensando que o están a facer mal coma pais. Sinxelamente a vida é así.
Para practicar a educación comprensiva debedes manter con frecuencia este tipo de pensamentos:
COMPRENDO QUE SE EQUIVOQUE,
QUE SE LLE ESQUEZAN AS COUSAS,
QUE O fAGA MAL ALGUNHA VEZ,
QUE NON O FAGA ALGUNHA VEZ,
QUE SE ATOPE CANSO, IRRITADO,…
Pero teñoo que seguir actuando de maneira sistemática e coun plan.
Co tempo os resultados serán excelentes.
Imaxinemos que queredes aprender un novo idioma, supoñamos que “chinés”.
Dende logo que consideran a necesidade de recibir clases dun profesor. Durante estas clases empregaredes as vosas capacidades e habilidades. Os seus progresos na aprendizaxe do chinés, dependerán destas capacidades e habilidades, pero dende logo, terán que poñeer atención e realizar as tarefas que lles propoñan.
Nalgunhas ocasións non teredes gañas de estudar, ou de recibir a clase, ou vos distraeredes con outros pensamentos que vos preocupan. Ademais, progresaredes DESPACIO, porque aprender un idioma novo no é cousa doada e o chinés, ademais, é bastante costoso de aprender. Haberá algúns aspectos
da súa aprendizaxe que vos resultará mais doada e aprenderedes rápido, pero outros serán mais difíciles. Esqueceredes cousas aprendidas e cometeredes erros ó longo do tempo.
E, por suposto, agardaredes do voso profesor de chinés “comprensión” pola vosa torpeza, os vosos erros, os vosos esquecementos e polo voso ritmo de aprendizaxe…
O voso fillo ten que adquirir moitos hábitos, o que significa que ten que aprender moitas cousas e moi diversas. Estes aprendizaxes estarán limitados polas súas capacidades e os seus intereses en cada momento da súa vida. Ser uns pais comprensivos, educar con comprensión require que teñades sempre presente que o seu filllo non é unha máquina. Un coche debe arrincar sempre, un avión debe voar siempre, unha máquina de café nunca poderá facer marmelada, un barco de vela non circulará pola estrada,…Pero un neno sí pode cometer erros, ter esquecementos, facer as cousas mal despois de facelas ben días antes, atoparse canso para facer algo, estar enfadado porque alguén o tratou mal (o él o cre así), estar frustrado porque as cousas no lle saliron coma él quería,…
Cando tratedes de comprender ó voso fillo, non tedes que xustificar o que fai ou o que deixa de facer, sinxelamente tolerades os seus erros, esquecementos ou equivocacións e non vos enfadades con él nin con vós mesmos, pensando que o están a facer mal coma pais. Sinxelamente a vida é así.
Para practicar a educación comprensiva debedes manter con frecuencia este tipo de pensamentos:
COMPRENDO QUE SE EQUIVOQUE,
QUE SE LLE ESQUEZAN AS COUSAS,
QUE O fAGA MAL ALGUNHA VEZ,
QUE NON O FAGA ALGUNHA VEZ,
QUE SE ATOPE CANSO, IRRITADO,…
Pero teñoo que seguir actuando de maneira sistemática e coun plan.
Co tempo os resultados serán excelentes.
martes, 8 de noviembre de 2016
Ingredientes Básicos da educación (I)
Hoxe, coma podedes
intuir polo título, imos a falar dun dos
ingredientes que necesitamos para poder educar ós nosos fillos/as, para iso
imos a seguir dúas publicacións que me
parecen moi recomendables, por unha parte “Mitos y errores en la educación” do
profesor Josep Toro e pola outra de “PADEFES” do profesor Manuel García Pérez.
Comecemos pois, que é educar?
Educar é que os seus
fillos teñan uns comportamentos determinados, nuns contextos concretos, descalzarse ó chegar á casa,
que non os teñan en outros contextos, descalzarse pola rúa,
ou que non teñan outros comportamentos en
ningún contexto, dicir palabrotas.
Ademais,
queremos que esta forma de comportarse sexa un costume ou hábito e non algo
aleatorio ou pouco frecuente.
En
resumo: os pais consideran que a educación é un conxunto de procedementos
mediante os que conseguen que os seus fillos ADQUIRAN uns HÁBITOS DE CONDUTA e que NON ADQUIRAN outros.
E
cales son os ingredientes básicos para que este proceso se leve a cabo?, PACIENCIA, COMPRENSIÓN E AMOR, moito amor… estas
son as condicións indispensables, pero non as suficientes, pero iso xa o
veremos en próximas entradas.
Volvendo
ó tema debemos manter na memoria permanentemente estes ingredientes, así coma o
que significa actuar pensando deste xeito.
Para
axudarvos imos a falar hoxe do primeiro destes ingredientes a
PACIENCIA:
A
educación é un proceso longo, por medio do cal e por influencia dos seus
pais o neno vai desenvolvendo as súas capacidades e adquirindo habilidades que
se deben establecer coma “hábitos de conduta”.
Algúns
pais cren que ter paciencia cos fillos é deixar pasar o tempo ata que “algo
ocurra” e os seus fillos cambien…
Certos
profesionais da Psicoloxía comentan que os cambios serán o resultado da
“maduración” dos nenos. Nada mais falso e alonxado da realidade.
Somentes
maduran as froitas e as hortalizas, polo que, o termo madurez debería quedar
restrinxido ó uso dos agricultores e botánicos.
Se
vostede non actúa educativamente co seu fillo, no terán lugar os cambios na súa
conduta que o leven a un estado de “ben educado”.
Polo
tanto, mentres actúa educando (premia, castiga, incentiva, reflexiona co seu
fillo, etc.) DEBE TER PACIENCIA. Agardar mentres comproba os cambios que, pouco
a pouco, vanse ir observando na conduta do seu fillo.
Recorde
este pensamento:
DEBO
TER PACIENCIA
Pero
teño que seguir actuando de maneira sistemática e cun plan.
viernes, 4 de noviembre de 2016
Horario de Estudiante
El objetivo de la presente entrada es ofreceros una estrategia a utilizar para llegar al tan ansiado AUTOCONTROL EN EL ESTUDIO, de nuestros hijos/as, y ésta no es mas que la realización de un horario.
¿Para qué?, para conseguir la regularidad en las actividades diarias y que así se puedan convertir en hábitos. De esta forma al encontrarse casi automatizados, ni nos olvidamos fácilmente de nuestros compromisos, ni nos cuesta tanto ponernos a realizar lo que planificamos en cada momento.
¿Cómo?
Podemos utilizar una plantilla parecida a la que se muestra y marcaremos en ella:
- Hora de levantarse, aseo personal y desayuno.
- Inicio de las clases.
- Salida del centro escolar. Como podéis ver en este horario no pondremos el horario de clase.
- Llegada a casa, colocar los apuntes y dejar preparados los materiales para el estudio posterior.
- Tiempo de comida y descanso (mínimo 30 minutos, máximo 60).
- Inicio de estudio personal, dependiendo del nivel y de las necesidades de cada uno será más o menos largo.
- Preparar la mochila para el día siguiente.
- Actividades Extraescolares o de Ocio.
- Descanso, cena y relación familiar.
- Hora de acostarse.
Cómo podéis ver sería aconsejable que las actividades extraescolares fuesen después del estudio, pero sino puede ser tampoco va a ser tan determinante, lo verdaderamente importante es que se esté en buena disposición de estudio, o sea, que no estemos demasiado cansados, ya que no podremos rendir y percibiremos que estamos haciendo un esfuerzo inútil.
En próximas entradas explicaremos como organizaremos el tiempo de estudio.
Si tenéis cualquier duda o necesitáis ayuda para la realización de este proceso no tenéis mas que poneros en contacto con el departamento por medio de vuestros tutores o en el correo lsousa@edu.xunta.es
¿Para qué?, para conseguir la regularidad en las actividades diarias y que así se puedan convertir en hábitos. De esta forma al encontrarse casi automatizados, ni nos olvidamos fácilmente de nuestros compromisos, ni nos cuesta tanto ponernos a realizar lo que planificamos en cada momento.
¿Cómo?
Podemos utilizar una plantilla parecida a la que se muestra y marcaremos en ella:
- Hora de levantarse, aseo personal y desayuno.
- Inicio de las clases.
- Salida del centro escolar. Como podéis ver en este horario no pondremos el horario de clase.
- Llegada a casa, colocar los apuntes y dejar preparados los materiales para el estudio posterior.
- Tiempo de comida y descanso (mínimo 30 minutos, máximo 60).
- Inicio de estudio personal, dependiendo del nivel y de las necesidades de cada uno será más o menos largo.
- Preparar la mochila para el día siguiente.
- Actividades Extraescolares o de Ocio.
- Descanso, cena y relación familiar.
- Hora de acostarse.
Cómo podéis ver sería aconsejable que las actividades extraescolares fuesen después del estudio, pero sino puede ser tampoco va a ser tan determinante, lo verdaderamente importante es que se esté en buena disposición de estudio, o sea, que no estemos demasiado cansados, ya que no podremos rendir y percibiremos que estamos haciendo un esfuerzo inútil.
En próximas entradas explicaremos como organizaremos el tiempo de estudio.
Si tenéis cualquier duda o necesitáis ayuda para la realización de este proceso no tenéis mas que poneros en contacto con el departamento por medio de vuestros tutores o en el correo lsousa@edu.xunta.es
jueves, 18 de diciembre de 2014
QUÉ FACER ANTE A ENTREGA DAS NOTAS (e non nos gustan moito)
Hoxe entréganse os boletíns de notas, nesta entrada tentamos darvos unha visión distinta de coma afrontar este momento, agardamos que vos sexan útiles. Non esquezades ademais que no Departamento de Orientación estamos á vosa disposición para tentar resolver as vosas dúbidas.
Qué facer no momento de
recibilas.
• Manter a calma.
• Non manifestar enfado, nen
disgusto, nen decepción.
• Non realizar amenazas nin
castigos,non son eficaces.
• Destacar o positivo.
• Transmitir confianza nas
súas posibilidades.
• Non anticipar
consecuencias negativas futuras.
• Utilizar unha linguaxe
asertiva
• Comunicación asertiva
• Dirixir os comentarios ó
seu comportamento, non a súa persoa.
• Non utilizar termos
categóricos: sempre/nunca.
• Non confundir dificultades
con falta de interese.
• Utilizar termos coma “é bo
para ti”, “pode ser convinte”… en vez de impositivos “o que tes que facer.
Dous días despois:
plan de mellora.
Para obter unhas
calificacións óptimas é necesaria a combinación de:
CONFIANZA (Autoconcepto)
+
BENESTAR (Autoestima)
+
HABILIDADES
+
HÁBITOS
Durante o trimestre:
Autoconcepto e Autoestima.
• O plan de traballo parte
do que se sabe facer, non do que tería que facer ou podería facer.
• Favorecerá a obtención de
pequenos logros, os cales revisaránse semanalmente.
• Facilitaránselle as guías
e apoios necesarios, non basta con dicirlle o que ten que facer. Hai que guiar,
revisar, correxir e felicitar.
• A mellor maneira de
facelo, en coordinación ca escola.
En Resumo:…..
• PACIENCIA, dándolles tempo
para conseguir que, pouco a pouco, vaian aprendendo o que desexamos.
• COMPRENSIÓN, admitindo as
súas características, que están a aprender e que non poden facer as cousas coma
nós queremos de maneira inmediata.
• TOLERANCIA, permitindo que
se equivoquen ou fagan as cousas de maneira diferente a coma nós desexamos,
ALGUNHA VEZ.
lunes, 8 de diciembre de 2014
ENSEÑAR NUEVAS HABILIDADES
En una entrada anterior hablábamos de cómo enseñábamos a portarse mal a un niño utilizando el Moldeamiento.
Esta técnica educativa es una de las primordiales para enseñar conductas nuevas y se define como el reforzamiento diferencial de aproximaciones sucesivas a una conducta final, que se prolonga hasta que la persona muestre dicha conducta.
Hoy vamos a ver como podemos enseñar una conducta “sencilla”, como es abotonarse los botones de una chaqueta.
Primero definiremos los pasos que vamos a seguir para llegar a la conducta final que queremos que aprenda:
1. Coger los botones con los dedos pulgar e índice (pinza)
2. Sostener el botón con los dedos en pinza
3. Desplazar el botón sostenido en pinza hasta el ojal
4. Introducir un botón en un ojal
5. Introducir un botón en un ojal de una chaqueta puesta
6. Abrocharse todos los botones de una chaqueta
Una vez definidos los pasos procedemos a practicar el primero, le explicamos como se hace y le ayudamos a hacerlo, en cuanto lo consigue lo reforzamos. Cada vez que coja los botones con el pulgar y el índice le reforzaremos.
El refuerzo que le demos debe ser inmediato,un ¡MUY BIEN!, un beso, un abrazo,…. Será lo que mejor funcione( dependerá de cada niño, pero recordad que la atención es el reforzador universal).
Cuando ya consiga hacer este paso sin ayuda se pasará al siguiente, dejaremos de reforzar el que se consiguió anteriormente y empezaremos a reforzar el siguiente. No reforzaremos que coja el botón y sí que lo sostenga un tiempo.
Dejaremos de reforzar esta conducta y reforzaremos que la aproxime al ojal,como siempre, primero con ayuda e iremos desvaneciendo esa ayuda.
Pasamos a la siguiente, no reforzamos el que se acerque y sí que introduzca el botón en el ojal…
Siguiendo así todos los pasos, enseñaremos una nueva conducta, en este caso abotonarse la chaqueta.
Una vez que se sabe hacer ésta es importante que, de forma intermitente sigamos reforzándola, ya que como nos dice la ley del efecto: “Toda conducta que tiene una consecuencia agradable tiende a repetirse”
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

